Nieuws

Uzkan een klein beetje Eikel

16 maart 2020

En vanavond is bij ons te gast... De schrijver van de boeken Eus en Toerist... Ik heet hartelijk welkom: Uzkan Eikel!" Zo werd Özcan Akyol ooit aangekondigd in Gelderland. Dit is een van de redenen waarom de schrijver van het Boekenweekessay 'Generaal zonder leger' nu graag met Eus aangesproken wordt. De leerlingen van V4 hielden zich afgelopen dinsdag netjes aan deze aanspreekvorm. In boekhandel Van Piere interviewden zij Eus. Ik was er ook en zag dat het goed ging.
Door Kerijn Willemse, V4

Foto's Simon Bergman


Ik moest voor school een boek van Eus lezen. Op 10 maart mochten wij hem interviewen. Ik koos voor het boek Turis, omdat Eus al was uitgeleend bij de Witte dame. Ik zag niet op tegen het lezen van het boek en het interview, omdat ik graag lees en ik luister ook graag naar wat anderen te vertellen hebben. Ik had nog nooit een bekende schrijver gezien of gesproken, dus ik wist ook niet wat ik precies kon verwachten. Ik was wel nieuwsgierig naar het verhaal van Eus (de schrijver), want in het boek beschreef hij zichzelf niet als een gelukkig persoon, maar als een hoerenloper en drankverslaafde. Ik verwachtte dus een enigszins brutale man met wat harde humor. Ik had gelijk.


Er hing een lege sfeer, toen ik boekhandel Van Piere binnenkwam. De reden zou kunnen zijn dat er nog niet heel veel mensen aanwezig waren, maar de leerlingen die aanwezig waren wisten naar mijn idee niet zo goed wat ze moesten doen en gingen een beetje hun voorbereide vragen zitten te checken. Zodra alle stoelen een bijbehorende derrière kregen, werd de sfeer steeds gezelliger. Overal om ons heen lagen en stonden boeken. En opvallend: het was erg licht in de boekhandel, waardoor ikzelf niet zo'n goed besef van tijd meer had.


Het interview begon. De eerste twee interviewers waren allebei meisjes die ik wel eens gezien of heel kort gesproken had, maar die ik niet echt persoonlijk kende. Ze zaten er ontspannen bij met een klein beetje natuurlijke spanning. Ze stelden goede vragen, bijvoorbeeld waarom hij de titel van het boek Turis had veranderd in Toerist. Dit was een vraag waar ik zelf niet over had nagedacht en waar ik ook niet direct antwoord op wist. Eus vertelde veel en uitgebreid. Soms week hij een beetje af van de vraag, maar dat hinderde mij niet. Zijn antwoorden zaten vol met grapjes, soms wat een hardere humor, anekdotes, statements en meningen. Hierdoor was het erg interessant om naar hem te luisteren. Eus vertelde soms wel een beetje emotieloos, maar dat maakte sommige grappen of anekdotes des te leuker.

 

Tijdens de pauze gingen een paar vrienden en ik even wat te drinken halen bij de Spar. Het was een hele opluchting om even in de buitenlucht te lopen, omdat het in de boekhandel erg warm was. Ik zag dat Eus boeken aan het signeren was bij de deur en ik herinnerde me dat ik mijn boek eigenlijk ook wel had willen laten signeren, maar ik had het boek niet mee en het was een geleend boek. De reden waarom ik het zou willen laten signeren weet ik niet precies, maar ik denk dat ik het als een leuk aandenken zou zien.


Na de pauze waren er twee nieuwe interviewers. Weer twee meisjes, maar deze kende ik allebei niet. Op een gegeven moment begon Eus over hoe hij zijn kapperscarrière gestart was, en waarom. Hij vertelde hierbij ook dat hij, nu hij wat ervaring in de kapperswereld heeft, meteen kon zien dat het haar bij Isabel, een van de twee interviewers, als het voller was veel mooier zou zijn. Ik vond dit in eerst instantie brutaal, arrogant en respectloos, omdat hij hiermee het meisje best beledigde. Later bleek dat hij al even met de interviewers had gesproken en had gevraagd: "Zijn jullie zenuwachtig?" Isabel antwoordde meteen: "Nee hoor!" Hierop had Eus haar beloofd: "Oh, dan ga ik jou pakken." Dit maakt zijn uitspraak wel minder erg, maar heel netjes vond ik het niet.


Ik ben erg blij dat de school dit georganiseerd heeft, omdat dit iets heel anders is dan een gewoon boekverslag. Ook vond ik het dus helemaal niet erg om het boek te lezen, naar Eus te luisteren, en zelfs het verslag maken was niet al te erg. Het is ook toch wel een bijzondere ervaring en als het niet verplicht was, was ik niet uit mezelf gegaan, verwacht ik.

 

Klik hier voor het artikel op Studio040