Nieuws

Knallen op het Van Maerlant

19 februari 2019

Er zit muziek in het Van Maerlantlyceum, en niet zo'n klein beetje ook.

Donderdag 14, vrijdag 15 en zaterdag 16 februari jl. zetten ruim 400 leerlingen drie avonden lang het Parktheater in vuur en vlam, steeds met een ander programma. Hun repertoire: een verrassingspakket dat alle muzikale uithoeken opzoekt. Hun niveau: puntgaaf, met hier en daar een ontroerende uitschieter. Het publiek wist er wel raad mee.

 

De aftrap werd donderdag gegeven door drie brugklassers: Sabine Vaucher, Teodora Niculescu-Dinca en Matthijs Halbertsma. Met zijn drieën namen ze achter de piano plaats en 'pingelden' gedecideerd een klein juweeltje weg. 'Encore' heette het. Dat bleek een veelbetekenende titel, want daarna volgde een programma dat ruim drie uur knalde, vooral voor de muzikale omnivoren.      
    Biko van Deijck, met Jochem de Jong achter de piano, zette een even theatrale als fijnzinnige interpretatie neer van Chinatown, een nummer van Huub van der Lubbe. De eindexamenleerlingen stortten zich op Jefferson Airplane en andere hippiehelden en schoten van hallucinerend goed naar over de top happy. Wouter Heemstra en Tobias Paulusse verzorgden een absurdistische entre act: een slangendans met dwarsfluit en klarinet. Tess van der Camp deed met haar optreden Adele vergeten.
En tussendoor waren daar steeds Sophie Aulbers, Simon Bergman en Hugo Pendavingh. Zij praatten het programma aan elkaar, maar niet heus; zij maakten van hun bijdragen prachtige, cabareteske parels, vaak met een aardige sneer naar de school waarvan ze aangaven 'heel blij' te worden. Regelrecht ontroerend was de ode van Sophie aan de honderdvijftigjarige eik op de A58. Een mooier scholierenpleidooi voor een betere zorg voor het milieu valt waarschijnlijk nergens te horen.    
    Vaste prik tijdens de muziekavonden vormen de optredens van het schoolorkest, het onderbouw- en het bovenbouwkoor. Dit jaar verschenen deze op een goed moment allemaal tegelijk op het toneel. Dat was niet alleen een visueel spektakel – 200 leerlingen tegelijk op het toneel -, het leverde ook een overweldigende meezinger op: Vois sur ton chemin uit de film Les Choristes. De twee dirigenten, de muziekdocenten Martijn Verberne en Anne Swinkels, leken hun leerlingen een voor een te betoveren en omgekeerd. Ontroerend.
Voor de dansliefhebbers was het hoogtepunt bij voorbaat al het slotakkoord, Angels and deamons van het schoolballet. Ze werden niet teleurgesteld. Eva Beerepoot en Femke Brum choreorafeerden samen met de andere dansers een knap stuk waarin duivelse energie en hemelse poëzie elkaar mooi in evenwicht hielden.