Activiteiten

Indrukwekkende reis naar Krakau en Auschwitz

In periode 2 is er in de geschiedenislessen aandacht besteed aan de Tweede Wereldoorlog en de gevolgen van de rassenleer van de nationaal-socialisten. Geheel in het verlengde van deze lesstof heeft de Stichting 18 September voor Eindhovense scholieren van 10 tot 14 maart een reis naar Krakau en Auschwitz georganiseerd waaraan 10 leerlingen van het Van Maerlantlyceum deelgenomen hebben. Dat vrijheid is niet vanzelfsprekend is hebben de leerlingen op indrukwekkende wijze mogen beleven, zoals men kan lezen in onderstaande reisverslagen.

 

Julia Schleipen G3a

De reis begon bij Auschwitz 1. Deze plek liet mij zien hoe en op wat voor een afschuwelijke plek de Joodse mensen vroeger leefden. Ik heb de barakken waar de joodse mensen gedwongen in leefden gezien; de sfeer die er hing gaf me kriebels. Ik werd er emotioneel om en het maakte me boos. De barakken en de tentoonstelling van de spullen van de Joodse mensen waren al heel ingrijpend maar de gedachte dat hier, op deze locatie, vroeger mensen die net zoals ik zijn zo afschuwelijk slecht en onmenselijk werden behandeld, maakte me echt heel boos en verdrietig. In mijn hoofd had ik een soort voorstelling van de mensen die er vroeger leefden en dat is naar omdat ik dat nu nog steeds kan zien maar ik heb absoluut geen spijt dat ik deel heb genomen aan de reis.

Later gingen we naar Auschwitz 2. Ik kwam door de poort waar de twee treinen vroeger ook doorheen gingen. Ik vind het niet eerlijk dat ik die poort als bezoeker kan betreden terwijl vroeger door dezelfde poort miljoenen mensen het einde van hun leven tegemoet gingen. Ik heb er geen woorden voor hoe groot deze plek was. Ik vind het goed dat we als eerst naar Auschwitz 1 zijn geweest omdat in Auschwitz 2 bijna alle (houten) barakken waren afgebroken. Door Auschwitz 1 kon ik de barakken van daar in de locatie van Auschwitz 2 plaatsen maar kon ik tegelijkertijd nog zien hoe onvoorstelbaar groot die plek was. Dat je vanaf de spoorlijn aan de beiden kanten het einde van dit kamp niet kon zien gaf mij al het gevoel van een gevangene. Maar dat op die plek waar ik stond 75 jaar geleden miljoenen mensen zijn vermoord zonder reden; dat gevoel dat je dan hebt kun je niet beschrijven.

Ik ben heel erg dankbaar dat ik deel mocht nemen aan deze reis en wil de school en stichting 18 september hiervoor ook erg bedanken.

 

Niels van den Eng A3b

Auschwitz is een bijzondere en beladen plek, voor mij was het heel belangrijk om aan alle vermoorde mensen te laten weten, dat ik hun nooit zal vergeten. Wat er toen is gebeurd mag volgens mij nooit meer gebeuren. Ik vond het heel indrukwekkend, hoe groot en georganiseerd het was. Naast een bezoek aan Auschwitz zijn we het oude centrum van Krakau gaan bezoeken. Ik vind het een reis om nooit te vergeten!

 

 

Merel Bisschops Havo 3

Van 10 t/m 14 maart ondervonden wij een reis naar Krakau. In Krakau hebben wij meerdere dingen bezocht en gedaan. We zijn in de zoutmijnen geweest, kregen een stadstour, zijn in een echte Getho (joodse wijk in de tweede wereldoorlog) geweest, hebben het Schindler museum bezocht, en zijn naar Auschwitz geweest. Het was een erg leerzame reis, maar ook een heel bijzondere reis.
In Auschwitz kreeg ik een ton aan informatie over me heen, en moest ik dit laten zakken. Toen dit allemaal tot mij was doorgedrongen, besefte ik hoe erg het is wat daar allemaal gebeurd is. Natuurlijk weet het grootste deel van de mensen in Nederland dit, maar als je er geweest bent is dat toch anders. Als ik nu van mensen grappen hoor over Auschwitz, spreek ik ze er op aan, hoe erg het is wat daar gebeurd is. Voorheen zou ik dat niet gedaan hebben.

Deze reis is mogelijk gemaakt door Stichting 18 september. Ik wil deze stichting hiervoor erg bedanken. Het is heel belangrijk dat er nog velen van deze reizen worden gemaakt door scholieren in de toekomst, zodat de verhalen doorverteld worden, en leerlingen wordt bijgebracht wat voor verschrikkelijke dingen er in het verleden zijn gebeurd. En dat leerlingen blijven beseffen dat het erg belangrijk is dat er nooit meer oorlog komt, en er nooit meer zulke verschrikkelijke dingen gebeuren.

 

 

 

Veerle Schurgers A3d

Ik ben heel blij dat ik mee mocht met deze reis. Het is een hele mooie en leerzame ervaring geworden.
Ik vond Auschwitz 1 en 2 de indrukwekkendste plekken. Het was best wel heftig. Ik liep door de barakken en dacht aan de vele mensen die hier lagen te verhongeren en dood te gaan van vermoeidheid. Nadat we naar Auschwitz waren gegaan gingen we eten op een boot. Dat was een super gezellige avond wat heel fijn was na zo een heftige dag.
De zoutmijnen nabij Krakau vond ik het mooiste. Het was echt super raar dat je gewoon aan de muur kon likken en dan zout proefde. Ik heb het niet geprobeerd want dat vond ik een beetje vies.
Krakau is een hele mooie stad. We hebben een rondleiding gehad door de stad. Je kon er goed shoppen en het was een mooi oud centrum. Ik zou er graag nog een keer naar toe willen.

Voor mij was het een mooie, indrukwekkende maar ook een gezellige reis. Ik had eerst mijn twijfels om me in te schrijven want ik was bang dat ik niemand zou kennen. Uiteindelijk kende ik 2 mensen. Maar ik heb heel veel nieuwe vrienden gemaakt.
De 18 september Stichting heeft alles super goed geregeld. Ze hebben er een hele mooie reis van gemaakt. De mensen die mee waren gegaan van de stichting hebben er echt voor gezorgd dat we niks tekort kwamen. Het was echt geweldig, een ervaring om nooit te vergeten.

 

Thijmen van Dongen H3a
We moesten zaterdag ochtend om 05.00 in de bus zitten om onze reis naar Polen te beginnen. Het zou een super leuke en gezellige maar ook interessante en aangrijpende reis worden. We waren met 49 personen (10 personen vanuit het Van Maerlant lyceum) de heenreis was zo'n 13 uur en het was super gezellig. Toen we in Krakau aankwamen waren de kamers verdeeld en mochten we eventjes uitrusten, daarna gingen we naar het restaurant toe lopen waar we die avond zouden gaan eten. Na het eten waren er mensen die nog de stad in gingen en een aantal gingen terug naar het hostel. Wij (de jongens van het vml) sliepen samen met de jongens van het LCL op één kamer. De eerste avond kende we elkaar nog niet zo goed en werd er vooral gepraat aan bijde kanten maar niet gemixt. De volgende ochtend kregen we een rondleiding door het oude stads deel van Krakau. Het was super interessant maar vooral veel lopen. Daarna hadden we een uurtje of 2 vrije tijd en daarna zouden we naar de zoutmijnen gaan. De zoutmijnen was 3 kilometer onder de grond door een van de mooist gemaakte plekken die ik ooit heb gezien, je had kamers waar werd uitgelegd met poppen en beelden hoe het daar was en wat er werd gedaan, je had kappellen onder de grond. Het was echt super gaaf. De volgende dag zou voor mij een hele zware dag worden maar dat wist ik toen nog niet: We gingen naar Auschwitz 1 en 2. Voordat we in Auschwitz kwamen hadden we eerst nog een uurtje aan busreis voor de boeg. In de bus was het nog heel gezellig en leuk, toen we eenmaal in Auschwitz kwamen werden we in groepen opgedeeld en veranderde de sfeer in een keer, het werd stil en het was in een keer een stuk minder gezellig. Ik wist zelf niet zo goed hoe ik het allemaal moest opvatten of
verwerken. Het was heel erg heftig!! In Auschwitz 1 stonden alle barakken er nog en zag je heel goed hoe het er vroeger was, in
Auschwitz 2 was het veel kaler en veel minder goed te zien maar nog steeds heftig. Die avond hebben we het heel erg gezellig gemaakt op de stil liggende boot met dans en gezelligheid. En op die dag zijn we beter bevriend geraakt met LCL en zijn nu nog steeds super goede vrienden.